Lilian foto Merlijn Michon

Straatvrees is keihard werken

Lilian (40) heeft straatvrees. Al tien jaar. Soms is het weg. Vaak niet. De deur uitgaan blijft een uitdaging.

“Elke dag maak ik met mezelf een afspraak. Bijvoorbeeld dat ik om 12 uur naar buiten ga. Als het dan bijna 12 uur is, trek ik mijn jas aan en loop ik naar de voordeur. Ik stop de sleutel in het sleutelgat en kan dan zomaar ineens verstarren. Ik voel dat ik begin te zweten en trillen. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik denk dat ik flauwval, en ga terug naar binnen. Ik ga smoezen verzinnen. Moet ik wel naar Albert Heijn? Ik heb toch al boodschappen in huis. Ik was gisteren toch al op pad?
Thuis is het veilig. De bank, de tv. Ik kijk uren televisie. Ook ga ik eten: ijs, chocola. Troost-eten. De hele dag denken in ‘wat-als’ scenario’s is keihard werken. Wat, als ik op straat duizelig word en niemand me wil helpen? Wat, als ik midden op straat geen stap meer durf te verzetten? Het is me een paar keer gebeurd dat heel Amsterdam om me heen raasde en ik bleef staan omdat ik niet verder durfde.

Tien jaar geleden is het begonnen. In de metro. We stonden vast in het donker. De eerste 15 minuten ging het nog wel, daarna begon ik te huilen en riep: ik moet eruit! Later is het nog paar een keer gebeurd in de metro. Ik had net een paar maanden psychotherapie toen Joop, mijn therapeut zei dat hij op vakantie ging. Ik zat in de metro, en dacht alleen maar: Joop is weg! Joop is weg! Ik raakte in paniek en kwam heel bleek en veel te laat op mijn werk. Mijn baas heeft me naar de spoedeisende hulp gebracht. Ik bleek een angst- en paniekstoornis te hebben: straatvrees.

Angst voor de angst

Mensen vragen me heel vaak: waar ben je nou precies bang voor? Nou, niet voor de situatie zelf, maar voor mijn gevoelens. Het is de angst voor de angst. In de loop der jaren heb ik geleerd er beter mee om te gaan. Je moet het ‘denken’ uitschakelen. Gewoon gaan. Doen. Het is er nog wel hoor, de angst, maar ik accepteer het nu beter. De schaamte is minder. Ook durf ik nu hulp te vragen. Sinds dit jaar heb ik bijvoorbeeld een maatje van De Regenboog Groep. Dat helpt me enorm om de deur uit te gaan.

Het mooie is dat de stoornis me een beter mens gemaakt heeft. Ik had natuurlijk liever geen straatvrees gehad, maar ik oordeel nu veel minder hard. Vroeger vond ik mensen met psychische problemen zwak. Inmiddels weet ik beter. Het kan iedereen overkomen. Ook iemand zoals ik, met een goede baan, een gelukkige jeugd en leuke vrienden, kan straatvrees krijgen.”

Lilian is een pseudoniem. Ook vrijwilliger worden? Meld je hier aan!

Wat kun jij doen?

Jouw hulp is nodig! Je kunt helpen door als vrijwilliger tijd te investeren in Amsterdammers met bijzondere verhalen. Of word donateur!

Vrijwilligerswerk in Amsterdam

Aardige Amsterdammer, de stad heeft je nodig! Meld je hier aan als vrijwilliger. 

Word donateur

Doneren, machtigen of nalaten? Klik hier of sms REGENBOOG naar 4333 (éénmalig 3,- euro)

Koop onze producten

Koop onze unieke producten in de online shop. Voor jezelf of als cadeau. Of sponsor ons, adopteer een schaap of doneer schone sokken.