Van vangnet naar buurthuis

 

In onze inloophuizen houden we contact met mensen die voor andere instellingen onbereikbaar of onvindbaar zijn. En meer dan dat: hier winnen we vertrouwen terug. Vertrouwen dat mensen zijn kwijtgeraakt, in alles en iedereen, om welke reden dan ook. Onze hulpverleners en vrijwilligers bouwen een relatie met ze op. Dag voor dag.

 

Bovendien is er eten, een douche, kleding. Er wordt gebiljart en getafeltennist. Drugsverslaafden ruilen er hun spuiten om, en er zijn gebruikersruimten voor ze. Steeds meer helpen bezoekers zelf mee: in de schoonmaak, de keuken of de tuin bijvoorbeeld. Als een eerste opstap naar participatie in de samenleving. Soms is alleen rust genoeg: op een stoel, met een kop koffie.

 

Sinds enkele jaren komen nieuwe doelgroepen binnen. Zoals ex-daklozen die nog steeds kampen met sociale en emotionele problemen. Deze toenemende dynamiek in de inloophuizen is goed voor alle bezoekers. Om dezelfde reden werken we aan een concept Buurthuizen nieuwe stijl. Daarvoor richten we ons op bestaande buurthuizen. In samenspraak met de welzijnsorganisatie die het buurthuis exploiteert, willen we hier meer activiteiten op poten zetten voor doelgroepen waar nu weinig aanbod voor is: bijvoorbeeld ex-psychiatrische patiënten en andere buurtbewoners in een sociaal isolement. Een ‘gewone‘ omgeving als een buurthuis helpt om de samenleving en onze doelgroepen dichter bij elkaar te brengen.