‘Als ik door haar ogen kijk, waardeer ik het leven meer’

Sinds Diana (43) op haar zesde een ongeluk kreeg, werkt haar hoofd niet helemaal zoals ze zou willen. Ze kan zich moeilijk concentreren en heeft psychoses. Samen met vrijwilliger Lilian (51 jaar, getrouwd en twee kinderen) gaat ze elke twee weken op stap. ‘Lilian is de vriendin die ik nooit heb gehad.’

 

D: Toen Lilian binnenkwam, zei ik: wat heb jij een mooie tanden zeg, ze zijn zo wit.

L: Hilarisch. Dat was ook het eerste wat we van elkaar te weten kwamen: we gebruiken dezelfde tandpasta.

D: Ze vonden dat ik meer naar buiten moest. Ik hou mensen liever wat op een afstand; te veel prikkels weet je wel. Ik kan best goed alleen zijn hoor, maar ik lag vaak alleen maar op de bank. Daar word je wel depri van.

L: Diana heeft door die prikkelgevoeligheid bijvoorbeeld moeite om met de tram of de bus te gaan. 

D: Steeds denk ik dan dat mensen naar me kijken. Ik kan dan in paniek raken. Op zo’n moment wil ik vluchten, naar mijn eigen veilige thuis.

 

L: We kennen elkaar een tijdje. We vinden het leuk om met elkaar op te trekken. De ene keer gaan we naar de markt of naar het Amsterdamse Bos. We zijn ook een keer naar de sauna geweest.

D: Maar wel op de badkleding-dag hoor.

L: In het begin maakten we voorzichtig een wandelingetje, niet te ver weg. Moet je kijken Diana, nu gaan we zelfs naar het strand.

 

L: Als ik door de ogen van Diana naar de wereld kijk, waardeer ik het leven meer. Ze ziet de dingen heel scherp en op een eigen manier. Afgelopen winter bijvoorbeeld. We rijden langs de kale bomen. Zegt ze ineens: wat zijn die takkerig. Ik dacht: wat bedoelt ze? En toen zag ik pas hoe mooi de bomen waren. Takkerig.

D: Misschien komt het omdat ik weinig buiten ben. Dan zie ik gelijk alles wat mooi is.

L: Ik vind Diana een wijze vrouw. Ze leeft helemaal in dit moment. Als ik anderen spreek, zijn ze vaak met hun gedachten bij wat gisteren is geweest, of bij wat er morgen gaat komen.

D: Ik vergeet vaak wat er meer is dan vandaag. Al dat denken zou me alleen maar afleiden. Ik moet me goed concentreren op waar ik mee bezig ben. Anders word ik onrustig.

 

L: We nemen elkaar zoals we zijn. Net als Diana had ik ooit last van psychoses. Omdat mijn belastbaarheid niet groot is, kan ik niet werken.

D: Dat is niet erg, het komt goed hoor Lilian.

L: Dat bedoel ik nou, Diana is zo lief! We herkennen veel in elkaar. Als je eenmaal de bodem hebt geraakt in het leven, kan je alleen nog maar omhoog. Dat hebben we allebei meegemaakt. Dat bindt ons. We veren samen verder naar boven en we laten elkaar niet los.

 

______

Maatjescontact

Diana voelt zich regelmatig eenzaam. Via De Regenboog Groep kwam zij in contact met Lilian. Zij is een van de vele vrijwilligers die de eenzaamheid van Amsterdammers helpen doorbreken en ze in aanraking brengen met de wereld om hen heen. Vaak is het maatjes-contact een belangrijke eerste stap om verandering te krijgen in hun situatie.

 

Ook iets betekenen voor een eenzame Amsterdammer? Word dan Aardige Amsterdammer!

What can you do?

We need your help, become a volunteer! You can help by investing your time and energy, by working with citizens of Amsterdam with unusual stories. Or become a donor! Your money will be well spent on care for homeless people, aid for (former) addicts and people living in poverty or social isolation. You are always welcome to drop by and see how your money is spent. Or why not buy one of the products from our online Gift Shop? A present for someone you know, perhaps. It's all contributing towards a better society. And that's great, isn't it?

 

Voluntary work in Amsterdam

 

Become a donor