Floor Ziegler

Kort verslag officiële aftrap Week van de Eenzaamheid. 

Met een mooi citaat van Hugo de Jonge, heet Anke van Ruler van Doras iedereen welkom in Huis van de Wijk De Meeuw: ‘Dé eenzaamheid oplossen lijkt onmogelijk, maar iemands eenzaamheid oplossen moet mogelijk zijn’. 

Sesther lagendijktadsdeelbestuurder Esther Lagendijk heeft eenzaamheid in haar portefeuille en is midden in het haar verduidelijking van wat recente cijfers bezig, als ze opeens gebeld wordt… De beller blijkt een eenzaam iemand te zijn. Ze heet Marjan. Haar man is overleden. En daardoor raakte ze enorm in de eenzaamheid. De donkere dagen komen er weer aan. ‘Kunt u mij een beetje helpen om uit mijn eenzaamheid komen?’, vraagt ze. Lagendijk wijst haar op Doras en dat ze ervoor zal zorgen dat er een vrijwilliger van Doras langskomt. Zelf gaat ze ook langs voor een kopje koffie.

 

Floor Ziegler (zie dame in rode jas op foto) is stadmaker en stond aan de wieg van vele succesvolle projecten die gebundeld zijn onder de noemer Noorderparkkamer. De noorderparkkamer heeft veel mensen in Noord bij elkaar gebracht. Ook mensen in eenzaamheid. Ziegler zoekt in haar werk naar manieren om mensen duurzaam te verbinden, duurzaam uit hun thematiek te helpen. “Het kan”, zegt ze. “De projecten die ik ontwikkel blijven doorgaan”. Deze middag vertelt ze hoe ze dat voor elkaar krijgt. 

noorderpark

Een park dat niet van mij is
Floor Ziegler: “Wie kent de Noorderparkkamer niet? Jaren geleden vond ik er een paviljoen. Ik kom uit klassieke muziek wereld en zag er een podium in. Daar moeten we iets mee, dacht ik. Maar lang niet iedereen houdt van klassieke muziek hier in Noord. En ik realiseerde me al gauw dat het park helemaal niet van mij alleen was. Natuurlijk had ik gewoon eigenwijs kunnen zijn en  de klassieke muziek doordrukken. Maar het leek me leuker om te gaan vragen aan mensen ‘Waar houden jullie van?” 

noorderparkkamer

Iedereen een drive en alles gebruiken
"Wij merkten dat iedereen in het park een interesse had, een hobby, een drijfveer. Kids die muziek maken, dat werd de Wereldopera. Er waren ouderen die heel goed konden zingen. En toen er boze mensen waren omdat er bomen werden om gezaagd, zeiden we “Breng die bomen maar naar het park!”. En we gebruikten die boomstammen om speelplaatsen mee te maken. Op zondag zorgden we voor programmering en voeren schippers mensen over van het Buikslotermeer naar het park. We maakten papier.  Er ontstonden veel combinaties van podium en kunstenaars.”

Bier in ruil voor hulp
“We hadden veel te maken met hangjongeren. Dan was er ruzie en gedoe om bankjes ‘van wie is deze bank’. Vanaf dag één beseften we ons dat deze mensen daar woonden… het was niet aan ons om deze mensen weg te jagen. In plaats daarvan vroegen we: wil je helpen passen op de Noorderparkkamer? Zo ontstond het ‘Bierproject’: helpen passen op het park in ruil voor een biertje. Er werd nooit teveel gedronken. Sterker nog, er werd minder gedronken. Toen de groep groter werd, was het wel moeilijk om de groep in de hand te houden.  Maar de politie kwam aan óns vragen ‘Hoe staat het met de criminaliteit?’ Wij hadden betere informatie dan zij.”

Dwars
“Ik heb veel geleerd van boze bewoners. Door te vragen aan ze wat hen dwars zit. En dan blijkt er eigenlijk altijd iets begrijpelijks onder te zitten. Universele behoeften die we allemaal hebben. De Dwarszitter is een bankje dat zet je tegen een muurtje aan. Met dat bankje gaan we de straten op en vragen we aan mensen ‘Wat zit u dwars?’. Als je echt luistert dan zit onder de boosheid, eenzaamheid. Dan vragen we: wat doet u er zelf aan? De een maakt soep, kookt voor een ander. In iedereen zit iets. De laatste vraag aan mensen is 'Wat is  je hobby?’. En daar blijkt dat je mensen echt op kunt verbinden. 

dwarszitter

Gezien, gehoord en erkend
“Zo is het idee van een ‘Tussenruimte’ ontstaan. Een ruimte tussen het systeem van de gemeenschap en de overheid, dat uiteindelijk die twee werelden aan elkaar verbindt. We willen allemaal deel zijn van een gemeenschap. In het park voelden we ons deel van een gemeenschap. Eenzaamheid is het tegenoverstelde van verbondenheid. Veel mensen om je heen betekent niet altijd dat je geen eenzaamheid kent.  Het is zo belangrijk dat iemand gezien, gehoord en erkend wordt. Maar ook dat we iets voor iemand kunnen betekenen. Je kunt dus altijd iets aan iemand vragen, dan maak je iemand gelukkig. Dan voel je je nodig.”. 

 

 

 

What can you do?

We need your help, become a volunteer! You can help by investing your time and energy, by working with citizens of Amsterdam with unusual stories. Or become a donor! Your money will be well spent on care for homeless people, aid for (former) addicts and people living in poverty or social isolation. You are always welcome to drop by and see how your money is spent. Or why not buy one of the products from our online Gift Shop? A present for someone you know, perhaps. It's all contributing towards a better society. And that's great, isn't it?

 

Voluntary work in Amsterdam

 

Become a donor