Buddy, vrijwilligers, maaltijd, buddies, de regenboog

Aan tafel bij de diehards van de buddyclub

Eens in de zes weken gaan ze bij elkaar eten, de buddygroep. Er worden harde grappen gemaakt, maar ook mooie verhalen verteld. Drie gangen, vijf mannen, één vrouw en samen goed voor tientallen jaren vrijwilligerswerk. Aan tafel bij deze club diehards van De Regenboog Groep.

Vrijwilligerswerk bij de Regenboog Groep, ex verslaafden, buddy, maatje

“Dus je hebt haar eindelijk naar het buurthuis weten te krijgen?” zegt Wouter. “Wát goed!”

“Sterker nog”, zegt Iris, “ze is er niet meer weg te slaan. Eerst zat ze hele dagen thuis, The Bold & the Beautiful te kijken. Maar nu wil ze alleen nog maar naar het buurthuis. Ze heeft er een man ontmoet.”

“Maar ze was toch lesbisch?”, informeert Wouter.

“Is die man dan ook lesbisch”, knipoogt Marco.

Als iedereen is uitgelachen wordt er geproost. 

Vrijwilligerswerk bij de Regenboog Groep, ex verslaafden, buddy, maatje

Iris zit nu vijf jaar bij de buddygroep. Als een van de weinige vrouwen maakt ze deel uit van het clubje Hornbach-mannen met het hart op de goede plek en een zwak voor de pittige gevallen; de klassieke Zeedijkers en de allereenzaamsten. Marco zit het langst bij de buddygroep, dertien jaar om precies te zijn. Achternaam: De Maijer. Hij wordt wel eens gekscherend Dr. Death genoemd door de anderen. Hij vertelt: “Ik heb vaak afscheid moeten nemen van mijn maatjes. [Vervolgt lachend] Bij mij blijven ze niet zo lang leven… Nee, zet dat er maar niet in. Maar zo is het gewoon, soms zit het werk ook in de harde kant en maak je rauwe dingen mee. Zo had ik ooit een maatje dat ik maar niet te pakken kreeg. Een paar dagen later werd ze dood gevonden. Dan sta je slechts met zijn tweeën op de begrafenis... Daar heb ik er wel meerdere van meegemaakt.” Dit is wat het is: sommige deelnemers treffen een tragisch lot. Ze zijn onder een brug door de kou bevangen of in de armen van hun buddy overleden aan aids.

Jeu-de-boulen op Ruigoord

“Kennen jullie Kees nog?” informeert Jeannot tijdens het voorgerecht. De groep knikt. “Kees zit niet lekker in zijn vel”, vervolgt hij. “Ik ging dit weekend met hem jeu-de-boulen op Ruigoord en ik moest alle ballen oprapen. Daarna zijn we nog een visje gaan eten in IJmuiden, maar Kees was hondsberoerd.”

Ook Marco kampt met zorgen. Hij haalt zijn maatje altijd thuis op, maar deze keer vond hij dat hij te veel stonk. “Zo kan ik je echt niet meenemen, Rob” had hij gezegd. “Kun je niks schoons aantrekken?”

“Hoezo?” lacht Michiel “wou je bij De Librije gaan eten of zo?”

Het is erger dan de groep denkt. Binnen trof Marco een enorme zwijnenstal aan. Zijn deelnemer woont begeleid, maar niemand lijkt zich om de mensen te bekommeren. “De deur van de badkamer stond op een kier. Daar kwam een verschrikkelijke ammoniakgeur achter vandaan. De kamer van Kees was helemaal een bende. Er lagen iets van 200 dvd’s verspreid door de kamer, terwijl zijn lakens de kleur van zijn kleding hadden aangenomen. Ik wil hem er het liefste vandaan trekken, maar ja – dat is mijn taak niet als vrijwilliger. Ik zit bovendien niet om werk verlegen.”

De verhalen zijn bekend, aldus de groep. Begeleid wonen is aan inflatie onderhevig. “Ik ben er niet om mensen helemaal uit hun schrijnende situatie te helpen”, lacht Marco zijn zorgen weg, “maar zeker niet om mensen achteruit te helpen. Hier vervuilen mensen gewoon met toestemming.” Het doet hem zichtbaar pijn.

Vrijwilligerswerk bij de Regenboog Groep, ex verslaafden, buddy, maatje

Dan komt het hoofdgerecht op tafel en vertelt de kok van vanavond dat hij vorige week heel mooi afscheid heeft genomen van zijn deelneemster, met wie hij twee jaar lief en leed heeft gedeeld. “Het was voor Liesbeth tijd voor een andere buddy”, zegt Mario. “Ze dacht zelf aan een kickbokser.”

“Volgens mij heeft Badr Hari nog wel tijd”, lacht Michiel.

Ook een zware jongen, zou je denken, maar in alles de tegenpool van deze ruwe bolsters.

Kom, tijd om te roken.

Omwille van de privacy zijn de namen van de deelnemers gefingeerd.

Tekst: Nicolline van der Spek / fotografie: Merlijn Michon.

"Het gaat om de liefde"

Vrijwilligerswerk bij de Regenboog Groep, ex verslaafden, buddy, maatje

Voor de verkiezing van Aardige Amsterdammer, hadden we vorig jaar een mooi interview met Marco uit dit stuk: “Soms zeggen mensen wel eens dat ze het zo goed vinden wat ik allemaal doe. Ach, ik geef gewoon om mensen en dat komt uit in mijn vak als leerkracht in het speciaal onderwijs met kinderen met psychiatrische problematiek en achterstanden en ook wat ik als vrijwilliger doe. En ik vind het heel leuk dat er bij De Regenboog Groep mensen zijn die dan aan me denken, dat het opgemerkt wordt. Maar daar doe ik het niet voor. Weet je? Ik ben totaal geen softie maar het gaat gewoon om de liefde. In welke vorm dan ook". Lees verder

Ook buddy, maatje of coach worden, oftewel een échte, Aardige Amsterdammer? Klik hier

Wat kun jij doen?

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Word vrijwilliger

Meld je hier aan als vrijwilliger. 

Word donateur

Doneren, machtigen of nalaten.

Koop onze producten

Koop onze unieke producten.