Aardige Amsterdammer 2017 de derde nominatie: Marco de Maijer

Voor de derde nominatie der Aardige Amsterdammers 2017, tijgen we naar Hotel Buiten aan de Sloterplas om Marco te ontmoeten. Marco de Maijer (50) is al dertien jaar vrijwilliger bij De Regenboog Groep. Een echte veteraan die ook de zwaardere ‘gevallen’ toegewezen krijgt en daardoor ook veel ervaring heeft met het afscheid nemen van zijn deelnemers. “Dan sta je met z’n tweeën op zo’n begrafenis.”

Hoe het begon

“Ik voelde de behoefte om eens wat te gaan doen zonder daarvoor betaald te worden, uit mededogen. Ik heb ook altijd een grote hekel gehad aan onrecht, van jongs af aan. Ik ben toen eens goed gaan nadenken: ‘welke mensen worden nou altijd overgeslagen?’. Ik trok de conclusie dat het junks waren, die vaak op straat leefden, waar ik iets mee wilde doen en ben als buddy bij De Regenboog Groep begonnen.

Van origine ben ik verpleegkundige, daarna ben ik SPV’er geworden en uiteindelijk ben ik nu alweer vijftien jaar in het speciaal onderwijs leerkracht. Ik heb een zoon die al uit huis is en nog twee dochters die al zo groot worden dat we er al minder omkijken naar hebben. Dus ik kan steeds vaker met mijn vrouw hier [In Hotel Buiten, waar Marco één van de crowdfunders is –red.] uit eten gaan, haha!”

Afscheid nemen

“Ik heb zo’n negen à tien mensen mogen begeleiden in de afgelopen dertien jaar. Soms is zo’n jaar dat je het contact aan gaat wat flexibeler en loopt het uit door ziekte of andere omstandigheden. En ik heb ook vaak afscheid moeten nemen van mijn maatjes. Ja, toch wel zo’n zes keer. [Lachend] Bij mij blijven ze niet zo lang leven… Nee, zet dat er maar niet in. Maar zo is het gewoon, soms zit het werk ook in de harde kant en maak je rauwe dingen mee. Zo had ik ooit een maatje die ik maar niet te pakken kreeg, een paar dagen later werd ze dood gevonden. Dan sta je met zijn tweeën op de begrafenis... Daar heb ik er wel meerdere van meegemaakt.”

Metamorfose

“Een van mijn eerste maatjes was een vrouw, die lag alleen maar op bed. Het stonk in haar kamer altijd naar zware shag en drank. Ze zat eigenlijk alleen maar te wachten op haar cocaïne. Als die binnen was dan was het van: ‘Nou Marco het was weer gezellig, tot volgende week.’

Ik ging dan ook, want ik vertegenwoordigde iets anders dan haar gebruik; namelijk leuke dingen met haar doen. Dus als ze dan voor de coke kiest op zo’n moment dan heb ik daar vrede mee. Zo ging dat een jaar lang, we maakten wel af en toe een wandelingetje maar veel meer was het niet.

We zouden, tenslotte, afscheid nemen met een etentje. Dat was allemaal moeilijk, er zat een enorme aanloop aan en ik verwachtte er eigenlijk niets van. Maar op de avond van dat etentje was ze prachtig aangekleed en opgemaakt. Er bleek ineens iets doorbroken te zijn, waar ik het hele jaar eigenlijk niet op gerekend had. Blijkbaar had het dus allemaal wel iets betekend voor haar. Het werd ook nog eens hartstikke gezellig en er waren tranen aan het einde.

Zo zie je maar, soms lijkt het alsof wat we doen maar minuscuul, maar helpt het contact maken en de mensen opzoeken wel.”

 

Het normale leven

“Ik heb vaak gezien dat er geen moer verandert in iemands leven, anders dan dat ik als passant voor de tijd die het duurt op dat moment iets kan doen. Een boodschap, of iets leuks, of over het normale leven praten. Daar zijn mensen ook altijd nieuwsgierig naar, ik heb ook nog nooit meegemaakt dat een maatje niet nieuwsgierig is naar mij of mijn leven. Dat beeld overheerst nogal eens; dat verslaafden alleen de focus hebben op hun verslaving maar dat is echt niet zo, ik ben altijd heel veel interesse tegen gekomen van de mensen waar ik mee werkte.”

 

Het gaat om de liefde

“Soms zeggen mensen wel eens dat ze het zo goed vinden wat ik allemaal doe. Ach, ik geef gewoon om mensen en dat komt uit in mijn vak als leerkracht in het speciaal onderwijs met kinderen met psychiatrische problematiek en achterstanden en ook wat ik als vrijwilliger doe. En ik vind het heel leuk dat er bij De Regenboog Groep mensen zijn die dan aan me denken, dat het opgemerkt wordt. Maar daar doe ik het niet voor. Weet je? Ik ben totaal geen softie maar het gaat gewoon om de liefde. In welke vorm dan ook."

Speciaal verzoek van Marco: “Ik organiseer al elf jaar dé Nieuwjaarsduik van Amsterdam, hier in de Sloterplas, het wordt steeds groter en leuker en ik hoop dat er nog meer mensen komen! (Kijk hier op de website en zet hem vast in je agenda, die 1 januari 2019!)

 

Foto: Daniel Cohen

Elk jaar houden wij van De Regenboog Groep de ‘Aardige Amsterdammer van het Jaar -verkiezing’. Deze benoeming is een eerbetoon aan alle vrijwilligers die zich inzetten voor kwetsbare stadsgenoten en wordt ieder jaar opgedragen aan een bijzondere vrijwilliger.

Heb jij het ook in je om Aardige Amsterdammer te worden? Bekijk dan hier onze actuele vrijwilligersvacatures en meld je aan voor een kennismaking!

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten