Aardige Amsterdammer 2017 de tweede nominatie: Regine Dobrowitz

Regine is de tweede genomineerde voor de tofste verkiezing van Amsterdam (en de wijde omtrek).  Maar waarom dan? Kathleen Denkers, moeder van De Kloof en Makom vertelt: “Bescheiden Regine vindt dat andere vrijwilligers het veel meer verdienen, ik vind dat zij het verdient! Regine heeft zo’n 23 jaar geleden, als vrijwilliger, samen met een paar anderen Makom opgericht vanuit De Kloof. Regine is door de jaren heen altijd vrijwilliger gebleven en is regelmatig onbetaald teamleider geweest als er geen teamleider was. Ze is na al die jaren voor mij nog steeds een steun en toeverlaat en ze begeleidt de stagiairs, wat voor de betaalde krachten toch wel een enorme luxe is. Regine verdient deze nominatie!”

Wauw, mee Makom opgericht, dat is een icoon!

“Nou nou… mee opgericht… Ik zal je vertellen hoe het ging. Kerri Hennessey (nu MDHG) is een goede vriendin van me en zij heeft De Kloof, die op dat moment al een jaar dicht was, opnieuw leven ingeblazen. Op dat moment, ik was wegens mijn uit de hand gelopen vakantieliefde van Duitsland naar Nederland verhuisd, zat ik op een punt in mijn leven waarop ik dacht: ‘ wat zal ik doen?’ en ging bij De Kloof aan de slag. Na twee jaar werd Kerri zwanger en wilde ze niet meer door de week werken.

Rond die tijd werd door de Diaconie en de gezamenlijke kerken Makom opgericht. Want heel Amsterdam was zo goed als dicht op zondag en er was wel behoefte aan opvang voor daklozen in het weekend. Kerri is toen aangenomen om in het weekend te draaien en na een paar maanden bij beide inloophuizen werken, stopte ik bij De Kloof en ging volledig bij Makom aan de slag.

Hier was natuurlijk niets! Ik was er bij toen we de eerste kopjes en lepeltjes gingen kopen, niet alleen omdat ik de enige was die een auto had [lacht]. Het was een bijgebouw van de Oranjekerk, waar ’s ochtends eerst de Chinese kerk zat en dan de schaakclub en daarna konden wij er in. Maar het ging al snel vaker open: eerst in het weekend maar al snel ging Makom bijna alle dagen open.”

Kathleen vertelde dat je zelfs af en toe teamleider was als er ingevallen moest worden…

“Nou, twee jaar wel, bij elkaar opgeteld! Op een gegeven moment draaide het met één betaalde kracht, maar die raakte na een tijdje overspannen. Toen hebben we met vier vrijwilligers, waaronder ik, met het bestuur besloten dat we open zouden blijven. Ik heb toen de overallcoördinatie op me genomen en de anderen de dagcoördinatie. Hopende dat na twee maanden ons overspannen locatiehoofd wel terug zou komen. Dat was na anderhalf jaar nog niet het geval. Toen kwam de opvolger en dacht ik: ‘ha fijn, even twee, drie maanden niets, even weg en dan kan hij het overnemen en het zich eigen maken’.

Na twee maanden kom ik terug en hij bleek gillend weggelopen te zijn; overspannen. Toen hebben we het weer opgepakt met zijn vieren: even puinruimen en weer verder. Toen kwamen er twee vrouwen die samen ook niet zo lekker met elkaar door één deur konden en heb ik afstand genomen. Via de Diaconie ben ik toen in Noord terecht gekomen, waar een huiskamerpilot draaide, maar die kwam niet echt van de grond. Na anderhalf jaar stopte het project.

Toen werd ik weer gevraagd om terug te komen bij Makom als interim. Ik zei wel: ‘ik zal het paar maanden doen als jullie heel hard op zoek gaan naar een nieuwe coördinator. En toen kwam Kathleen bij Makom. Dat is alweer twaalf jaar geleden.”

Dat is allemaal erg indrukwekkend, we snappen je nominatie wel!

[lachend] “En dat terwijl ik misschien niet eens zo aardig ben. Ik ben wel een trouw iemand, 23 jaar hier, al 38 jaar samen met mijn vakantieliefde. Dat is toch wat?

Je kunt niet alleen maar aardig zijn. We hebben regels niet voor niks opgesteld en je moet je grenzen ook goed aan kunnen geven. Ik heb ook niet zo’n helperssyndroom, alsof ik iedereen moet helpen. Ik ben meer een aanpakker: ‘kom op, doen!’.

Makom is een beetje mijn kindje. Het is heel divers en het werk is dankbaar, ook al ben ik vaak best streng en degene die zegt ‘nee dat mag niet.’ Maar niets moet van mij. Als ze willen, kunnen ze volgende stappen zetten. We hebben hier maatschappelijk werk en Makom Zonder Zorg, maar voor mij geldt echt het gesprek met de bezoeker. Wat haal je daar uit? Soms kan ik dan mensen in contact brengen met de juiste mensen. Maar het hoeft niet, ze mogen van mij ook gewoon een kopje koffie drinken en hier zijn.” 

What goes around…

“Hoe je iemand benadert dat krijg je terug: als ik je een kop koffie aanbied, dan krijg ik ook een ‘dankjewel’ terug. Dat heeft Kerri Hennesey er echt bij mij ingehamerd: als je aardig bent, krijg je het ook terug. Maar als je na drie keer nog niet luistert, krijg je een andere Regine te zien hoor: de pushende Regine en de schop-onder-je-kont-Regine. Dat geldt voor bezoekers, maar ook voor mijn stagiairs. Ze zeggen wel dat ik streng kan zijn, maar dat ik ook vaak uitleg waarom ik dat ben..."

Even stil en daarna met een stralende lach: "Sommigen noemen mij wel een bitch, ja!”

foto: Daniel Cohen

Elk jaar houden wij van De Regenboog Groep de ‘Aardige Amsterdammer van het Jaar-verkiezing’. Deze benoeming is een eerbetoon aan alle vrijwilligers die zich inzetten voor kwetsbare stadsgenoten en wordt ieder jaar opgedragen aan een bijzondere vrijwilliger.

Heb jij het ook in je om Aardige Amsterdammer te worden? Bekijk dan hier onze actuele vrijwilligersvacatures en meld je aan voor een kennismaking!

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten