Aardige Amsterdammer 2017 de vierde nominatie: Annelies Bohan

De Wallen zijn nat, grauw en leeg vandaag, de neonlichten roepen naar toeristen die er niet zijn. Binnen bij ons inloophuis Princehof is het warm en gezellig. Daar ontmoeten we Annelies. Haar lachende gezicht boven een dienblad vol roze donuts, die even fel lijken te schijnen als de neonlichten buiten. Annelies is al tien jaar vrijwilliger bij Princehof, het inloophuis met historie, waar haar zus Anita met ferme doch zachte hand, de scepter zwaait.

Annelies werd genomineerd door een enthousiast team: Heel graag stemmen wij als Princehof team op Annelies Bohan!

Ze is al bijna 10 jaar een toegewijde vrijwilligster bij De Regenboog. Ondanks haar gezondheidsproblemen is ze er altijd met een grote glimlach, dat is typisch Annelies! Altijd vrolijk en positief. Ze heeft altijd goede zin en staat voor iedereen klaar, als er ineens iemand moet bijspringen kunnen we vaak op haar rekenen. En haar hapjes die ze altijd maakt tijdens avondjes of uitjes zijn overheerlijk! 

Bovenal is ze ontzettend lief voor onze bezoekers en heeft ze een hart van goud, dit straalt af op iedereen die hier werkt en natuurlijk ook op onze bezoekers!

Wij als Princehof team waarderen haar dus zeer, als er iemand is die dit verdient dan is het onze Annelies!!” 

Zo Annelies, dus dat!

“Ja echt heel leuk hoor, sorry ik ben dit allemaal niet gewend, net die foto ook, ik ben een beetje nerveus.”

Helemaal niet erg, vertel eens, hoe lang zijn jij en Anita al zussen?

“…” “Haha, grapjas. Ik word 62.”

Het team vertelde over je hapjes, vertel eens?

“Nou, als we bijvoorbeeld iets speciaals hebben dan maak ik lekker graag zalmrolletjes of kroketjes, of gevulde eitjes, van alles eigenlijk. Dan ga ik dat op zondag lekker maken. Ik vind dat heel leuk om te doen om voor de bezoekes, maar soms vind ik ze ook wel een beetje hebberig, zeg maar. Niet dat ze nou per sé dankbaar moeten zijn, maar sommigen vinden het allemaal maar normaal, wat mensen voor ze doen, dat vind ik dan wel lastig. Ach, ik zeg dit nu, maar in de regel is het gewoon heel gezellig en de meesten zijn ook heel aardig.”

Vrijwilligster én collega!

“Ik ben eerst bij De Kloof begonnen, maar de mensen daar die spraken haast geen Nederlands. Ik spreek heel gebrekkig Engels dus ik vond het heel lastig om met die bezoekers te communiceren. Toen zei Anita ‘kom maar bij mij’ en ben ik bij Princehof begonnen. De directeur van De Regenboog zei toen ook ‘kom maar in dienst’, maar dat kan niet want ik ben honderd procent afgekeurd; Ik ben hartpatiënt. En dat gaat in periodes, het gaat nu heel goed hoor, maar af en toe gaat het wat minder. Het fijne hier is dat ik kan werken als ik goed ben. En ook al ben ik een vrijwilliger, ik word door alle medewerkster beschouwd als een collega. Er is een hele fijne sfeer hier, ik voel me er helemaal bij horen.”

Ben je eigenlijk wel aardig?
“Ik ben niet onaardig, laat ik het zo zeggen. Ik vind mezelf naar anderen wel aardig, dat hoop ik ook wel te zijn en dat zit ook wel in mijn karakter.”

Heb je iemand meegemaakt die je altijd bij blijft?

“Het is al jaren geleden maar misschien heb je haar naam wel eens gehoord: Kate O’Brien. Dat was een verschrikkelijke vrouw, iedereen had zoiets van ‘Oooh Kate…' Ze was dakloos, zwaar verslaafd en chagrijnig, maar soms ook wel weer heel lief. Heel onvoorspelbaar eigenlijk. Op een gegeven moment is ze naar Ierland teruggegaan en is het goed gegaan met haar. Ze heeft een baan gekregen en een leven en dat is dan wel weer heel leuk om te horen. Dat is via maatschappelijk werk gegaan hier.”

Is dat het wat je het meest blij maakt, zo iemand die weer alles op de rit heeft? Of dat je verlichting kan geven aan de bezoekers?

“Toch zeker dat laatste. Als ze blij zijn dat ze lekker hebben gegeten, of dat ze het leuk vinden dat je met ze praat. Of dat iemand die heel moe is even kan slapen, of dat iemand die heel verdrietig is of heel boos als iets ze weer niet gelukt is bij een instantie en dat ik ze dan weer een beetje rustig kan krijgen, dat doet me goed. Ook al kan ik nog steeds wel schrikken als mensen heel boos doen. Het is ook weer niet dat ik dan wegloop ofzo, maar soms dan weet ik even niet wat ik moet zeggen en dan zegt een collega hier van ‘hee, doe jij eens even rustig.’

Ik heb wel geleerd dat het dan na een uur altijd wel weer over is en ze dan komen van ‘hee Annelies hoe gaat het?’ Ze zijn dan niet boos op mij, maar op andere dingen en ik ben degene die op dat moment dichtst bij staat.”

foto: Daniel Cohen

Elk jaar houden wij van De Regenboog Groep de ‘Aardige Amsterdammer van het Jaar -verkiezing’. Deze benoeming is een eerbetoon aan alle vrijwilligers die zich inzetten voor kwetsbare stadsgenoten en wordt ieder jaar opgedragen aan een bijzondere vrijwilliger.

Heb jij het ook in je om Aardige Amsterdammer te worden? Bekijk dan hier onze actuele vrijwilligersvacatures en meld je aan voor een kennismaking!

 

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten