Aardige Amsterdammer aan het woord #2: “Ik zie het als mijn maatschappelijke taak''

Schulden, aanmaningen, deurwaarders. Niet ieder mens heeft zijn leven financieel op orde. Voor die Amsterdammers zet Emanuel Alken (65) zich in als vrijwilliger bij De Regenboog Groep. Waarom eigenlijk?

 

Ik ben zelf een gelukkig mens.” Zo begint het antwoord van Emanuel Alken op de vraag wat hem motiveert vrijwilligerswerk te doen bij De Regenboog Groep. Hij heeft twee maatjes via de Amsterdamse vrijwilligersorganisatie. Zijn eigen leven is opgeruimd, hij danst, gaat naar de gym, ademt geluk. Dat gunt hij iedereen. Wekelijks spreekt hij mensen die hun leven – zacht uitgedrukt – financieel niet op orde hebben. Ze hebben  door gebrek aan kennis een regelrechte puinhoop van hun administratie gemaakt, krijgen boete op boete en kampen met deurwaarders. Totaal ontredderd met tassen vol brieven die ze niet durven te openen,nemen ze plaats tegenover de grote gelukkige Emanuel. Op hun voorhoofd vier letters: H.E.L.P.

 

 

Van huis uit

Hij heeft het van huis meegekregen, zegt Emanuel, om iets voor de medemens te doen. Hij komt uit Nieuw-Nickerie, een regio in Suriname, waar iedereen naar elkaar omkijkt. Emanuel over zijn jeugd: “Of iedereen had te eten of iedereen had niet te eten. Delen, dat was de regel.”

In 1974 kwam hij naar Nederland. IJskoud (november), maar wat hij zich ook herinnert was de steun die hij kreeg als jonge twintiger. “Je kreeg in die tijd als nieuwkomer nog helemaal uitgelegd hoe het werkt in Nederland. De regeltjes, de wetten. Dit doen we zus, dit doen we zo. Dat is nu allemaal wegbezuinigd met als gevolg dat mensen onvoldoende kennis hebben over het Nederlandse systeem. Ze komen daardoor in de problemen met bijvoorbeeld het terugbetalen van toeslagen. Ze snappen het niet: hoe kun je nou aan iemand zonder geld met vijf kinderen vragen geld terug te betalen?”

 

Leermomenten

vrijwilliger, Emanuel, de regenboog groep, aardige amsterdammerEmanuel houdt van financiën. De juiste man op de juiste plek. Hij komt uit de buurt, waar volgens hem veel verborgen armoede is. Hij begroet iedereen op straat en belt als het moet per direct een instantie op om mensen uit de brand te helpen. “Mijn eerste maatje van de Regenboog kwam naar me toe met een dwangbevel. Hij was totaal in paniek. Ik pak in een reflex de telefoon en vraag om uitstel van betaling. Ik krijg een toezegging. Daarin was ik te ver gegaan, hoorde ik tijdens de terugkoppeling met de Regenboog. Ze vonden het menselijk en begrijpelijk dat ik in de bres gesprongen was voor mijn maatje, maar het is niet de bedoeling om als vrijwilliger op de stoel van de schuldhulpverlening te gaan zitten. Je doet je best als mens, maar mist handvatten. Precies om die reden voel ik me prettig bij De Regenboog Groep. Er staat een organisatie achter je die je werk als vrijwilliger structuur geeft en zorgt dat je niet over je grenzen heen gaat. Dat soort tips zijn heel belangrijk.”

 

Wakend oog

Je rol als vrijwilliger is dat je er bent voor iemand. Je denkt mee. Ik vraag waar mijn maatje over een paar maanden wil staan en wat hij van mij verwacht. Samen stippelen we een pad uit. Je bent daardoor ook een beetje een wakend oog, iemand die kijkt of het pad nog bewandeld wordt. De meeste mensen willen een stabiel leven, zowel mentaal als financieel. Mijn kracht is dat ik heel motiverend kan zijn. Ook ben ik direct. Ik draai niet om de feiten heen. Nederland is een land van regels en wetten. Sommige mensen ervaren die als onrechtvaardig, zeker als ze uit een cultuur komen waar veel onder de tafel wordt geregeld, maar zeg ik dan: die wetten en regels houden Nederland juist overeind. Wel is de maatschappij waarin we leven heel individualistisch geworden. Er bestaat bijna geen gemeenschapszin meer, zoals in mijn Surinaamse jeugd. Daar komen vrijwilligers om de hoek kijken. Als vrijwilliger zorg  je dat iemand het gevoel heeft er niet alleen voor te staan. Ik zie het ook als mijn maatschappelijk taak om mensen die dreigen af te glijden erbij te houden. Dat vonden we in Nieuw-Nickerie heel normaal.”

 

Ben jij ook een Aardige Amsterdammer of wil jij, net als Emanuel, een stadgenoot helpen? Stuur dan een mailtje naar vrijwilligerswerk@deregenboog.org of klik hier.

 

Lees ook Aardige Amsterdammer aan het woord #1.

 

Foto: Merlijn Michon, Tekst: Nicolline van der Spek.

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten