Aardige Amsterdammer aan het woord: ''Het verruimt mijn blik''

Hoe zorg je dat ex-gedetineerden weer een netwerk opbouwen? Door ze te koppelen aan mensen zoals John Keijzer (54), vrijwilliger bij De Regenboog Groep. Een stoere jongen op pantoffels. Wat drijft hem?

 

John is douanier, altijd alert. Een man in uniform, die weliswaar thuis op pantoffels loopt, maar niet graag buiten de lijntjes kleurt. Grensrechter, voetbalcoach, vader, echtgenoot en sinds vijf jaar coach bij de Regenboog Groep. Zijn laatste twee maatjes, hij noemt ze zelf liever ‘coachies’, zijn ex-gedetineerden. Geen zware jongens, want daar wil John niets mee te maken hebben, maar jongens die net wél buiten de lijntjes hebben gekleurd in hun leven. Dat matcht toch niet, zou je zeggen.

“Juist wel”, lacht John en slaat zijn linker been over de rechter. Aan zijn voet bungelt een badslipper. Naast hem op de bank zit Milo, de ‘waakhond’ die vergeet te blaffen als er bezoek binnenkomt. “Als douanier zit je helemaal aan het begin van de strafketen; er is een verdachte van bijvoorbeeld cocaïnesmokkel die ik moet aanhouden. Mijn coachies zitten helemaal aan het andere eind van de strafketen. Die jongens  lopen bij de reclassering en maatschappelijk werk van Inforsa, waar de Regenboog weer mee samenwerkt.”

 

Ik zie die mensen niet als uitschot

 

Wederzijds respect

“Ex-gedetineerden hebben vaak weinig op met uniformen. Ze hebben niet zelden een autoriteitsprobleem en schieten gelijk in de stress als ze iemand in een uniform zien. Dan kom ik op bezoek – hun coach van de Regenboog – en blijkt alles heel erg mee te vallen. Er zit gewoon een mens in dat uniform, zie ik ze na verloop van tijd denken. Wat dat betreft zou elke agent of wie dan ook in een uniform dit werk moeten doen. Het brengt twee totaal verschillende werelden bij elkaar, waardoor het wederzijds respect toeneemt. Nu had ik toch al geen vooroordelen hoor. Ik zie die mensen niet als uitschot of zo, al wonen ze in een puinzooi waar nooit wordt schoongemaakt.”

 

Gedroomde vrijwilliger

vrijwilliger, John Keijzer, de regenboog groepMijn taak is ervoor te zorgen dat deze mensen weer een beetje een netwerk opbouwen. Zo wist ik van mijn laatste coachie dat hij gek is op boten. Ik heb toen voor hem geregeld dat hij kon klussen aan een project in de haven. Een boot opknappen, beetje schuren, schilderen. Zijn droom is zelf een bootje hebben. Dat had ik uit onze gesprekken gefilterd: alleen op het water wordt hij rustig. Dus ik erop af.” 

Het tekent John om er gelijk op af te stappen. Hij zit niet graag stil, de gedroomde vrijwilliger. Toen zijn zoon stopte met voetballen en zijn taak als grensrechter erop zat, ging hij kijken wat er nog meer te doen was op het gebied van vrijwilligerswerk. Hij ging googlen en zag dat ze maatjes zochten bij De Regenboog Groep. “Ze zochten specifiek mensen die andere mensen wilden helpen met het op orde brengen van hun administratie en financiën. Dat leek me wel wat, want ik ben juist heel goed in het doen van administratie. Organiseren ligt me en ik had tijd over. Natuurlijk kun je ook iets voor jezelf gaan doen, maar ik wil mijn vrije tijd graag een beetje nuttig besteden. Zo’n klusplek regelen bijvoorbeeld voor mijn coachie.”

 

 

Vertrouwen winnen

Wat wel heel pijnlijk was, was dat hij de eerste dag niet kwam opdagen. Ik had alles in orde gemaakt, ook alles afgestemd met zijn manager van Inforsa, meldde hij zich ziek! Iets met zijn been. Toen baalde ik wel even flink. Een wijze les: je kunt voor jezelf wel allerlei dingen verzinnen en een heel mooi stappenplan in je hoofd hebben, maar niet alles lukt. Zeker niet met ex-gedetineerden. Misschien een tip voor wie dit ook wil gaan doen: heb geen hoge verwachtingen. Als je snel resultaat wilt, moet je dit werk niet doen, want het is echt een hele moeilijke doelgroep. Aan de andere kant maak je nog eens wat mee. Mijn eerste coachie was pornoverslaafd. Ik dacht: wat heb ik nou aan mijn fiets hangen? Maar zo iemand vertelt dat wel aan me. Dat vind ik dan weer het mooie van vrijwilligerswerk: vroeg of laat win je iemands vertrouwen. En van daaruit kun je verder.”

 

 

Andere wereld

Ik leer er ook heel veel van, merk ik. Ten eerste krijg je een hele goede opleiding bij de Vrijwilligersacademie als je vrijwilliger wordt bij de Regenboog. Je kunt allemaal gratis cursussen volgen, waar ik zelfs wat aan heb gehad voor mijn werk als douanier, Omgaan met Weerstand bijvoorbeeld en Agressietraining. Maar de ontmoetingen met mijn coachies helpen me ook om out of the box te denken. Op mijn werk is iedereen min of meer hetzelfde. We zijn allemaal ambtenaar. Via de Regenboog kom ik hele andere mensen tegen: kunstenaars, zwervers, ex-gedetineerden. Mensen met een hele andere mindset. Dat verruimt mijn blik.”

 

Wil jij net als John ook iets betekenen voor een ex-gedetineerde? Meld je dan hier aan voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

 

Lees ook Aardige Amsterdammer aan het woord #1 en #2.

 

Tekst: Nicolline van der Spek; foto: Merlijn Michon

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten