Aline aan Tafel in de Pijp

De komende maanden gaat onze stagiaire Aline aan tafel bij alle Buurtrestaurants van Amsterdam. Ze proeft het eten en de sfeer, en vertelt jou waar je het beste voor 5 euro kunt eten in Amsterdam! #culinair #recensie

**********************************************************************

Waar: Tweede van der Helststraat 66

Wanneer: zondagavond 18.00

Kosten: 5 euro

 

Ik ben ontdekt! Of althans ik ben niet meer slechts een bezoeker, maar degene die erover schrijft. Twee regulars van de buurtrestaurants hebben een ‘Aline aan Tafel’ gelezen. Het stukje dat ze hebben gelezen ging over hen, en over één van hen zelfs met naam en toenaam. Gelukkig vond Soeffren het stukje leuk om te lezen, en na even na denken vindt hij het niet vervelend dat er over hem staat dat hij is afgekeurd. Mensen kunnen zo bevooroordeeld zijn, zegt Soeffren, ze denken dat het je eigen schuld is dat je bent afgekeurd, en dat je dus lui bent. Ik herken me in zijn gedachte, omdat ik tijdens een WW-uitkering telkens vergelijkbare reacties kreeg.

 

De Tweede van der Helststraat is een vrij vaak genomen fietsroute van mij door Amsterdam, maar nog niet eerder is mij het Buurtcentrum de Pijp opgevallen. Dat er om de hoek een kinderboerderij zit is mij eveneens onbekend.

 

De ontvangst is allerhartelijkst, ook wanneer Soeffren met een priemende vinger in mijn (zwangere) buik prikt om te kijken of de kleine jongen erin erop reageert. Ik ontmoet Arjan, vriend van Soeffren die al 15 jaar niet meer in Amsterdam is geweest, en het niks veranderd vindt. Als ik vraag waar hij en Soeffren elkaar van kennen, is “de psychiatrie” het antwoord.

 

We gaan aan tafel, en Ruud (mijn compagnon vanavond) en ik komen schuin tegenover elkaar te zitten. Door onze positionering maar ook door de mij inmiddels vertrouwde openheid en gezelligheid bij de buurtrestaurants is de tafel al snel verwikkeld in vele gesprekken. We krijgen een smaakvolle gazpacho opgediend, en Ruud wordt door twee mannen, Frans en Philip, ondervraagd. Jelle vraagt Philip of hij joods is, omdat hij een bretels draagt.

 

Voor het opdienen van het hoofdgerecht worden we ingelicht dat de pan met boontjes op de grond is gevallen, en dus dat we vanavond helaas geen groente eten. Het gemopper dat te horen is, is allesbehalve gemeend, en er worden nog veelvuldig grappen over gemaakt (“het eten was heerlijk, vooral van de boontjes heb ik erg genoten”). Frans is cartoonist vertelt graag nieuwe cartoonisten te helpen. Veel pupillen geven te kennen het eng te vinden om contact met hem te zoeken, maar dat moeten ze gewoon wel doen, vindt de Frans. Philip, die Nederlandse taalles geeft aan mensen die Nederlands als tweede cultuur hebben, valt bij: “we zijn allemaal mensen”.

 

De boon-loze maaltijd is op Indiase wijze bereidde lamsvlees met rijst en mangochutney, en de bordjes aan tafel zijn in no time leeg. Kok Karina vertelt dat zij stage loopt bij buurrestaurants van De Regenboog Groep, als onderdeel van de koksopleiding.

 

Eén aanwezige is zonder twijfel de meest bijzondere verschijning van de avond: een dame die tot in de puntjes verzorgd is. Als ik deze dame op de w.c. tegenkom, en haar complimenteer met haar mooie verschijning, doet zij uit de doeken dat ze er vanaf drie uur óf drie uur lang mee bezig is geweest.

 

We sluiten de maaltijd af met een heerlijke mango-mousse met gemberkoekje én een framboos, en foto’s van de pasgeborenen in de familie van Soeffren.

 

Als Ruud en ik huiswaarts gaan ben ik voor een zoveelste keer verschrikkelijk enthousiast over een hele gezellige, en vooral een heel ‘ontspannen’ gezellige avond.

 

Wil je meer weten over de Buurtrestaurants of zelf een keer mee eten? Check http://www.deregenboog.org/regenboog-buurtrestaurants voor meer informatie 

 

Verhalen

Lees hier meer over de nieuwste ontwikkelingen, activiteiten en interessante weetjes binnen dit thema.

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten