Blue Monday? Het wordt vanzelf dinsdag!

Het is vandaag Blue Monday. De meest depressieve dag van het jaar, zeggen ze. Maar hoe voelt een depressie echt? En gaat het over? Adrienne Garber (66) maakte het mee. Haar antwoord is: "Ja, het gaat over, wanhoop niet."

“‘Wat reageer je raar’, zei mijn zoon op een dag tegen me. Hij merkte dat ik helemaal niet luisterde toen hij een verhaal zat te vertellen. Ik was in die tijd heel erg passief. Noem het depressief. Bij alles dacht ik: het zal wel. Ik vind het nu onvoorstelbaar, maar zelfs voor de verhalen van mijn zoon kon ik geen belangstelling opbrengen. Ik zat in mijn eigen wereld. Ik deed niets en wilde niets. Het enige wat ik deed was een beetje suf op de bank voor me uit staren. Ik ben zelfs een poos opgenomen geweest.

Toen ik uit de instelling kwam, kreeg ik een vrijwilliger van De Regenboog Groep. Saskia heette ze, een schat van een meid. Ze deed haar werk zo goed. Ze ging geen ellenlange verhalen vertellen, maar gewoon een kopje thee zetten. Zo lekker als iemand dat voor je doet: een kopje thee zetten. Ze ging heel subtiel te werk. Dat was haar kracht. Dan zei ze: misschien is het een idee om deze week je kamer op te ruimen. Zonder enige druk, zette ze me aan het werk. Heel effectief, want het opruimen gaf afleiding – én rust.”

De vader van 'blauwe maandag' is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht in 2005 een, naar zijn zeggen, wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week van januari de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig of weemoedig voelen. Dit zou te maken hebben met het feit dat goede voornemens mislukt zijn en de vakanties ver weg lijken. Daarnaast zijn de dagen nog donker en is de maandag voor veel mensen de eerste dag van de werkweek. Arnall werd in academische kringen overladen met kritiek, maar desondanks wijden veel grote kranten en andere media jaarlijks kritiekloos aandacht aan het fenomeen. Lees meer op Wikipedia

Onrust

“Voorheen was ik juist altijd heel onrustig. Waarschijnlijk kwam dat ook door alle rotzooi die ik in mijn mond stopte: kaas, vlees, snoep. Ik woog iets van 100 kilo. Inmiddels ben ik dertig kilo afgevallen. Ik doe sinds twee jaar aan dry fasting en eet en drink na zes uur ‘s avonds niets meer tot de volgende dag twee uur. Ook eet ik al vier jaar geen dierlijke producten meer: geen vlees, geen vis, geen vet, geen kaas. Als ik wil snoepen eet ik dadels of zo nu en dan een klein stukje pure chocola van 80%. Ik heb het allemaal zelf uitgedokterd op internet. Ik zocht in eerste instantie een oplossing voor mijn diabetes, maar door veganistisch te eten ben ik niet alleen van mijn suiker af, ik heb ook geen astma meer en ben nooit meer depressief. Zelfs een beetje neerslachtig, wat iedereen bij tijd en wijle is, ben ik nooit meer.  Als mijn zoon nu met een verhaal thuis komt, zit ik op het puntje van de bank. ‘Goh ja, zeg ik dan: vertel eens.’ Ik sta weer midden in de wereld. De kranten lik ik af. Ik heb echt goede zin en ga overal op af."  

"Ik zeg altijd tegen mensen die depressief zijn: verg niet zoveel van jezelf. Laat het gewoon gebeuren."

Aantrekkingskracht

“Door mijn levensenergie die ik uitstraal, trek ik allerlei mensen aan, heb ik gemerkt, mannen én vrouwen. Ze komen bij me staan en willen weten hoe ik leef en wat ik doe. Als je dik bent, denken mensen dat je niet veel te vertellen hebt. Ben je daarbij ook nog eens depressief, wat ik lange tijd was, dan gaan mensen helemaal met een grote boog om je heen. Met depressiviteit kunnen mensen niets. De grap is: je hoeft er ook niets mee. Er gewoon zijn is al genoeg. De grootste fout die je kan maken is te veel eisen van iemand die depressief is of je eigen patroon opleggen. Je hoeft ook niet meteen met allerlei oplossingen te komen. Liever niet zelfs. Beter is om over dagelijkse dingen te praten, ditjes en datjes. Een muziekje aanzetten, koffie maken. Hoe meer je vergt van depressieve mensen, hoe meer je de grip verliest."

Dooddoeners

"Niemand zit te wachten op dooddoeners als niet aan toegeven hoor! Ik zeg altijd tegen mensen die depressief zijn: verg niet zoveel van jezelf. Laat het gewoon gebeuren. Mensen die depressief zijn leggen de lat voor zichzelf extreem hoog. Ze zien om zich heen dat iedereen gelukkig en succesvol is en eisen dat ook voor zichzelf. Ze zijn bijna nog strenger voor zichzelf dan de strengst denkbare baas. Maar je bent ziek. Dus eis niet zoveel van jezelf. Wanhoop niet, het gaat over, maar gun het tijd. Dus ook wat Blue Monday betreft zou ik willen zeggen: lekker laten gaan. Het wordt vanzelf dinsdag.”  

De Regenboog Groep zet zich al meer dan 20 jaar in voor mensen met psychiatrische  problemen. Dat doen we door het tot stand brengen van contact tussen een vrijwilliger en een deelnemer. Adrienne Garber is een tijdje ambassadrice geweest van De Regenboog Groep. Ze overweegt nu om vrijwilliger te worden. “Door mijn eigen ervaring kan ik mensen die depressief zijn goed helpen, denk ik.”

Interview door Nicolline van der Spek / Fotografie: Merlijn Michon.

Wij hebben een heleboel lieve Amsterdammers in ons netwerk voor wie een blue monday wekelijkse kost is. Wil jij iets doen om hen te helpen? Check dan de link deregenboog.org/vrijwilligerswerk-Amsterdam of mail naar vrijwilligerswerk@deregenboog.org!

 

Wat kun jij doen?

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Word vrijwilliger

Meld je hier aan als vrijwilliger. 

Word donateur

Doneren, machtigen of nalaten.

Koop onze producten

Koop onze unieke producten.