Dankbaar om in Amsterdam te mogen zijn

Door de corona-uitbraak veranderde de dagelijkse praktijk van De Regenboog Groep. Hoe ging het eerst en hoe gaat het nu? We vragen het deelnemer Mahmoud (53), een kunstenaar uit Iran die zeven jaar geleden naar Nederland kwam en sinds 2017 buddy’s heeft via ons LHBT+-programma.

 

Voordat Mahmoud naar Amsterdam kwam, woonde hij in een kleine stad in Noord-Brabant. Daar had hij het moeilijk door discriminatie. Daarom toog hij naar de hoofdstad. In de hoop er minder oordeel te treffen. Eenmaal in Amsterdam stuitte hij echter op een andere lastige situatie: het vinden van een baan en onderdak. Bovendien had alle discriminatie waar hij in zijn leven mee te maken had gehad hem er niet zekerder op gemaakt. Via verschillende organisaties is hij toen doorverwezen naar De Regenboog Groep.

 

 

“Ik was helemaal alleen.”

 

Een speciale band met elke buddy

Op de vraag waarom hij een buddy wilde, zegt Mahmoud: “Ik was helemaal alleen. Nu trek ik al meer dan een half jaar op met Alfred. Daarvoor had ik Jean-Pierre, en dáárvoor Jan. Ik ben vrienden met alle drie, nee …, ik hóú van alle drie! Jan hielp mij op weg. Hij leerde me dingen over de staat en heeft me geholpen met het vinden van een huis. Toen is alles begonnen. Na die zes maanden met Jan, had ik alleen nog wel veel ingewikkeld papierwerk. Daarmee hielp Jean-Pierre. En nu ondersteunt Alfred me bij mijn ontplooiing als kunstenaar en het verkopen van mijn werk. Hij helpt bijvoorbeeld met het contact met galeries en het ontwikkelen van mijn website.”

 

 

“Amsterdam. Ik ben er blijer dan wie dan ook! Dit is mijn plek!”

 

Van een geheim bestaan naar het beste bestaan

Mahmoud kent een verleden waarin hij nooit zichzelf kon zijn. “In Iran leefde ik niet vrij en had ik altijd een cover. Dat was heel moeilijk. Dus toen ik in Nederland kwam, dacht ik: ‘nu kan ik homo zijn! Dit viel even tegen. Ik zal nooit vergeten dat ik hier ‘fucking gay’ hoorde.” Uit respect wil Mahmoud niet dat we de naam van zijn eerste woonplaats in Nederland noemen. Ik wil positief zijn en die plek niet in het daglicht van discriminatie zetten. Ook daar heb ik hele mooie mensen ontmoet. Maar in Amsterdam dacht ik: ‘wauw, dit is anders.’ Hier hielp Jan me ook mee. Hij liet me zien dat het oké is. Ik hou van Amsterdam. Ik ben er blijer dan wie dan ook! Dit is mijn plek! Zo speciaal ... Als homo is dit gewoon de allerbeste place to be.”

 

 

In tijden van corona doet de technologie zijn werk

Zijn er dingen anders voor Mahmoud, sinds het coronavirus ons land teistert? “Voor mij is het niet heel moeilijk om minder naar buiten te gaan. Als kunstenaar werk ik thuis. Wel was het even lastig om mijn vrienden niet te zien, maar dat geldt voor iedereen. Net als met alle dingen.” Als we vragen of hij nu veel contact heeft met zijn huidige buddy Alfred, krijgen we een enthousiast antwoord te horen: “Ja, jaaa! Ik heb hem gisteren nog gesproken! Voor corona zagen we elkaar elke week om bij een galerie te kijken, met vrienden te praten of plannen te maken voor mijn werk en website en zo. Nu bellen we veel met FaceTime en FaceChat en helpt hij me nog steeds met sommige papieren en brieven. Dit gaat íéts anders tijdens corona. Maar de technologie werkt! Ik stuur Alfred gewoon een foto van het stuk of de brief en dan kan hij ermee aan de slag. Dat werkt dus goed. Ook helpt hij op afstand nog met mijn website.”

 

 

Bedanken van nationale helden

Mahmoud is overduidelijk positief van aard en dat is in tijden van corona niet anders. Als kunstschilder laat hij zich door alles om hem heen inspireren, zo ook door de Nederlandse postzegel. Hieronder zie je hoe hij deze inspiratiebron in het begin van de corona-uitbraak gebruikte om al het zorgpersoneel te bedanken en mensen in een moeilijke tijd een hart onder de riem te steken. Bijzonder mens, die Mahmoud …

 


 

Tekst en interview: Jola Gosen

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten