Roland is vrijwilliger

EEN ROL VAN BETEKENIS

Niet ieder mens heeft zijn leven op orde. Sommige mensen zijn gevlucht uit hun land of hebben geen dak boven hun hoofd. Voor die Amsterdammers zet Roland Delvoie (27) zich in als vrijwilliger. Dat doet hij bij De Regenboog Groep. Waarom eigenlijk? En, bevalt het?

‘Mijn eerste klusje was koffie schenken in De Kloof, een van de vele inloophuizen van de Regenboog. Hier komen daklozen even op adem. Ik probeerde een babbeltje met ze te maken, maar ik zag ze denken: wie is deze jongen, nooit gezien. Het duurt even, heb ik gemerkt, om deze gasten voor je te winnen. Bij sommigen had ik zeker een maand nodig. Nu kom ik de bezoekers ook wel eens in de stad tegen en is het ‘hoi’ en ‘ha’. Laatst nog heb ik drie kwartier op een bankje gezeten met een man uit De Kloof. Wat ik me ook nog van de eerste keer kan herinneren, is de metamorfose van de bezoekers. Ze kwamen binnen, en sommigen zagen er niet fris uit. Ik schonk ze een kop koffie in en daarna verdwenen ze naar achteren. Stonden ze tien minuten later weer voor me, gewassen, geschoren, in schone kleding en opgeladen voor de dag. Ik dacht: huh, ben jij dezelfde van net? Dat moment gaf mij veel voldoening en een idee dat het zo mooi en waardevol is dat deze plekken bestaan voor deze doelgroep.’

‘Als kind wilde ik psycholoog worden’

roland, een rol van betekenis, De 27-jarige Roland Delvoie heeft jarenlang in de horeca gewerkt als souschef. Hij maakte weken van 60 uur. Wat zijn werkgever opviel was Rolands talent als teamspeler. Hij zorgde ervoor dat iedereen in de keuken op zijn gemak was. Roland is een verbinder. Die kwaliteit past uitstekend bij zijn rol als vrijwilliger bij De Regenboog Groep. ‘Als kind wilde ik al psycholoog worden’, lacht hij, ‘maar dat had misschien ook met mijn jeugd te maken.’ Roland was zes toen zijn moeder haar eerste psychose kreeg, daarna werd ze om het jaar opgenomen. Hij wilde zijn moeder beter maken. Op school ging het niet meer goed, er volgde een verhuizing, een scheiding en een mislukte zelfmoordpoging van zijn moeder. ‘Ik vluchtte uiteindelijk in de drugs. Misschien snap ik daardoor de doelgroep ook zo goed. Ik ben zelf nooit dakloos geweest, maar het had niet veel gescheeld. Nu sta ik achter de bar als vrijwilliger, maar als ik geen vangnet had gehad, dan had ik hier net zo goed als bezoeker binnen kunnen komen wandelen. Het is maar een dun lijntje.’

‘Geef het tijd, goed contact heb je niet 1 2 3’

roland, vrijwilliger, de regenboog Anderhalf jaar geleden gooide Roland het roer om. Hij kickte af in het buitenland, besloot te stoppen met de horeca en ging zijn droom achterna: het doen van maatschappelijk werk. Over een paar maanden begint hij aan een hbo-opleiding. In de tussentijd doet hij vrijwilligerswerk. ‘Via de Vrijwilligers Centrale Amsterdam hoorde ik van De Regenboog Groep. Wat me vooral aansprak was de diversiteit van het werk. Ik wilde graag met vluchtelingen werken, maar ook met daklozen. Bij de Regenboog kon dat allebei. Een paar dagen per week sta ik op de vloer bij De Kloof en twee keer per week geef ik voetbaltraining aan statushouders in Amsterdam Noord. Je hart breekt als je naar die mannen luistert. In de kleedkamer vertelt iedereen zijn verhaal. Als je daar een camera bij zou hebben, dan heb je prachtige tv. Het heeft trouwens wel even geduurd voordat die jongens mij volledig accepteerden. Net als bij het inloophuis had ik niet 123 hun vertrouwen gewonnen. Het is altijd even aftasten. Misschien is dat wel de belangrijkste tip aan mensen die ook vrijwilliger willen worden bij de Regenboog. Geef het tijd. Maar als je dan eenmaal contact hebt gemaakt, dan geeft het heel veel voldoening.’

‘Gewoon een gesprekje, daarin kun je zoveel betekenen voor iemand’

‘Natuurlijk, je hoort hele schrijnende verhalen. Daar word je van te voren ook voor gewaarschuwd door de Regenboog: geef duidelijk je grenzen aan. Mij spraken die moeilijke verhalen juist aan. Ik zie het als een uitdaging. Wat ik doe bij De Kloof is veel meer dan koffie schenken. Het draait allemaal om contact maken. Jezelf in de ander kunnen verplaatsen, kijken of het goed gaat met iemand of niet. Gewoon een gesprekje, daarin kun je zoveel betekenen voor iemand. Elke dag als ik weer naar huis fiets heb ik het gevoel een rol van betekenis te hebben gespeeld in iemands leven. Het heeft iets onvoorwaardelijks: vrijwilligerswerk. Je doet het met liefde.’

Foto: Merlijn Michon, Tekst: Nicolline van der Spek

Wat kun jij doen?

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Word vrijwilliger

Meld je hier aan als vrijwilliger. 

Word donateur

Doneren, machtigen of nalaten.

Koop onze producten

Koop onze unieke producten.