Maatschappelijk werk, Amsterdam West, Amsterdam, Dak -en thuislozen, De Regenbog Groep, hulp

Eva's hok: waar deuren open gaan

Onze bezoekers zitten echt niet de hele dag sjekkies te draaien.” Maatschappelijk werker Eva Westerneng zet graag iets recht.

Eva Westerneng werkt sinds 2010  als maatschappelijk werker bij inloophuis Oud-West aan de Bilderdijkstraat Amsterdam. Van negen tot half twaalf houdt ze een inloopspreekuur in haar ‘hok’, zoals ze haar spreekkamer noemt. Ze ziet van alles. Van mensen die gewoon een woning hebben maar vastlopen in het toeslagenwoud, tot  ‘morgensterren’: mensen die ‘s morgens vroeg de waardevolle spullen weghalen bij het grofvuil en jaren onder de radar blijven totdat ze ziek worden. De vragen die haar gesteld worden lopen uiteen, maar komen in de praktijk steeds neer op slechts twee woorden: Wat nu?

Wat is het doel van maatschappelijk werk?

“Je helpt mensen met het zetten van stappen. De ene keer zijn het kleine stapjes, de andere keer hele grote. Kijk hier, een enquêteformulier ingevuld door een bezoeker.  De vraag is: voldoet het maatschappelijk werk bij De Regenboog Groep aan uw verwachtingen? De man heeft ‘ja’ ingevuld. Daaronder volgt de vraag: “Kunt u aangeven waarom u dit antwoord heeft gegeven? Zijn antwoord luidt: DE DEUR GAAT OPEN.  Die dubbele betekenis! Dat vind ik zo mooi. Wat je doet is de zelfredzaamheid van mensen vergroten. Tegelijkertijd realiseer ik me heel goed dat we bij De Regenboog Groep met een doelgroep te maken hebben die snel overvraagd wordt. Bijvoorbeeld: je kunt wel tegen iemand zeggen dat hij een formulier moet invullen omdat hij anders geen recht heeft op een uitkering, maar wat als die man analfabeet is?”

Vooroordeel of kern van waarheid: bezoekers zitten in een inloophuis de hele dag sjekkies te roken?

“Zo’n onzin. Ons inloophuis draait nota bene op meewerkende bezoekers. Natuurlijk liggen onze bezoekers hier ook wel eens met hun hoofd op tafel, maar dat mag! Als je dakloos bent dan doe je niets anders dan lopen, lopen, lopen. Die mensen lopen net zo lang tot al het sociale verkeer in de stad stopt. Pas na middernacht kunnen ze op zoek naar een geschikte portiek of iets dergelijks. Dan pakken ze een paar uurtjes slaap tot ‘s morgens vroeg het sociale verkeer weer begint. Die mensen zijn de hele dag aan de wandel. Er komen hier gemiddeld tussen 150 en 175 mensen per dag. Ze blijven hier echt niet de hele dag. Ze pakken wat rust, nemen wat te eten, gaan douchen en zijn weer gevlogen. De omloopsnelheid is heel hoog. De mensen die hier de hele dag blijven hangen, zijn op één hand te tellen.”

Verbaas je je nog wel eens ergens over?

“Eigenlijk niet, hooguit in positieve zin. Bijvoorbeeld dat de mensen heel lief zijn voor elkaar. Laatst kwam hier een man met een enorme blaar onder zijn voet. Toen zei een andere bezoeker dat hij daar wel goed voor moest zorgen, anders kreeg hij er last van. Hij pakt een mesje, hield dat even in een vlammetje om het te ontsmetten en prikte de blaar door.”

Wanneer heb je een goede dag?

“Wanneer ik mensen heb geholpen met het nemen van een volgende stap. Net nog een dame, die geen woning kan vinden. We zijn nu de mogelijkheden van antikraak voor haar aan het uitzoeken. Daar had ze zelf nog nooit bij stilgestaan. Mensen zitten vaak helemaal in zak en as en dan blijkt de oplossing om de hoek te liggen. Laatst een man van 62. Heel verdrietig, zijn woning was ontruimd. Hij verbleef noodgedwongen in de daklozenopvang. Toen ging ik zijn pensioenoverizcht bestuderen en bleek hij al sinds zijn 60ste recht te hebben op zijn pensioen. Die man kwam met 0 euro binnen en liep met een goed inkomen de deur weer uit. Beter dan het mijne in ieder geval [grote lach].”

Interview: Nicolline van der Spek / Fotografie: Merlijn Michon

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten