foto yuri sporer by Merlijn Michon

Ik voel me veilig in mijn huis

Voordeuren heb je in allerlei soorten. De ene is gebarricadeerd met extra sloten, de andere gaat open met een sleutel die onder een plant naast de deur 'verstopt' ligt. Stickers, graffiti, een gordijntje, het naambordje... Wat zegt een voordeur over iemand? Wie woont er? En wat is zijn verhaal? De Regenboog belde aan bij Yuri Sporer, gevlucht uit voormalige Joegoslavië.

Het eerste dat opvalt aan de voordeur van Yuri Sporer is de vlakverdeling. De deur doet denken aan een schilderij van Mondriaan. Fel rood aan de zijkant en een zwarte rand. De deur zit ook opvallend strak in de lak. Het werk van de woningbouwvereniging, geeft Yuri onmiddellijk toe. Maar de binnenkant heeft hij zelf geschilderd, met hulp van moeder en broer. Lichtgroen. De deur heeft drie sloten en een kijkgat, maar spieken doet Yuri nooit: 'Ik voel me heel veilig in mijn huis.'

Dat is wel eens anders geweest. Op zijn vijfentwintigste is Yuri samen met zijn moeder en broer uit voormalig Joegoslavië gevlucht naar Nederland. Hij kende Nederland van Rembrandt, Ajax en Van Gogh, en voelde zich er meteen thuis: 'Ik houd van georganiseerde landen. Landen als Griekenland zijn leuk om op vakantie te gaan, maar Nederland en Duitsland – daar is alles goed geregeld.'

Alles onder controle

Yuri is naar eigen zeggen licht autistisch en neigt naar zwaarmoedigheid. Chaos – het zorgt voor een explosie in zijn hoofd. Yuri fronst zijn voorhoofd om uit te beelden wat er gebeurt als hij wordt blootgesteld aan te veel prikkels. 'Dan knapt er iets in mijn hoofd', zegt hij en maakt een poef-geluid. Door de Regenboog-cursus Op Eigen Kracht in buurthuis Meevaart heeft hij grip gekregen op zijn geld. Alles onder controle. Daar houdt Yuri van. Zijn voordeur past daar uitstekend bij. Geen toeters en bellen, geen stickers, geen graffiti. Hij woont alleen op de hoek van de Dappermarkt. Een levendige buurt, al is hij het liefste alleen. Aangebeld wordt er zelden. Hooguit eens in de twee maanden. Meestal is het iemand met reclame. Eenzaam is hij niet. 'Ik heb mijn eigen systeem en dat werkt heel goed voor mij. Dit houdt in dat ik mensen zoveel mogelijk op afstand houd. Mijn filosofie is: hoe meer contact je hebt, hoe meer mensen zich met je gaan bemoeien. Ik maak een praatje op de trap, met mijn buren. Meer is niet nodig.'

 

Foto: Merlijn Michon

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten