Zuster Giuseppa Witlox, De Regenboog Groeop, Warmoesstraat, Zwerverscafé

Krachtpatsers van De Regenboog, toen en nu: Zuster Witlox

Jaren geleden hadden de zusters Augustinessen van Sint Monica nog een klooster in de Warmoesstraat in Amsterdam. In die tijd richtten zij het Zwerverscafé op voor dakloze mannen, aan de Kloverniersburgwal. Dat werd in 2009 overgenomen door De Regenboog Groep. Zuster Witlox (85) heeft er een paar jaar zeer plezierig als vrijwilliger gewerkt.

"Wat ik deed bij het Zwerverscafé waren alledaagse dingen: koffie zetten, broodjes smeren. Soms een spelletje schaken. Maar vooral: luisteren. Het gaat om aandacht. We wilden daklozen het gevoel geven dat ze er mochten zijn. Prachtwerk was het, geïnitieerd door zuster Kandelaar, die het werk met vuur en verve deed. Zij was echt de Moeder van de Zwervers

Ik woonde een aantal jaren in ons convent in de Warmoesstraat in Amsterdam. Het klooster aan de Warmoesstraat is nu helaas gesloten. Er komt een zaak van Dirk van den Broek in. Ze zijn aan het bouwen, zag ik toen ik er laatst langs liep. De pui lag helemaal open. Ik liep er even in, maar ben weggestuurd door een paar werklui omdat het te gevaarlijk was. Ik vind het zo goed dat op deze plek een Dirk van den Broek komt. Ik weet zeker dat het extra mensen trekt. Ze zullen zeggen: 'Hier woonden de zusters.'

In de jaren dat ik in Amsterdam woonde, hadden we in de Warmoesstraat samen met reclamebureau Doorn en Roos een jassenactie bedacht voor daklozen. Bedrijven konden dit sponsoren. Achterop de jas werd dan een plastic ruit aangebracht met daarachter reclame van bijvoorbeeld Ben & Jerry's of de Keurslager. Het leuke was dat door die actie de daklozen op straat werden aangesproken. Dat was eigenlijk voor het eerst. Normaal ging iedereen met een grote boog om ze heen, maar nu wilden mensen weten wat die jassen betekenden. Mensen vroegen wie ze waren. Waarom ze dakloos waren. Die normale gesprekken hebben de daklozen ongelooflijk veel goed gedaan. Ze werden gezien!

In het Zwerverscafé konden ze 's avonds even tot rust te komen, met elkaar praten of spelletjes doen. Wanneer ze dat wilden, konden ze ook even douchen en kleding ruilen. Per avond kwamen er zo'n 40 tot 50 bezoekers. Het café bood bovendien een laagdrempelige manier om in contact te komen met de verdere hulpverlening. Velen waren 'zorgmijders'.

We wonen nu met de zusters in ons klooster in Utrecht in de Waterstraat. Ik volg het werk van De Regenboog Groep niet meer op de voet, maar ik blijf meeleven en vind wel dat ze heel goed werk doen."

Dit is één van de veertig Sterke Verhalen die gemaakt zijn naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van De Regenboog Groep in 2015. Omdat we vinden dat nog niet genoeg mensen deze prachtige verhalen gelezen hebben, plaatsen we er een paar opnieuw de komende weken. Wil je ze allemaal binge-lezen? Dat kan hier!

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten