foto hushi dandan, Gay, anoniem

PRIDE!

LHBT-asielzoeker zonder papieren houdt het liever voor zich.

Het is waarschijnlijk niemand ontgaan dat vorige week Pride Amsterdam was, met als hoogtepunt – voor sommigen – de botenshow op zaterdag. Maar nog lang niet iedereen is trots. Lesbische, homo-, biseksuele en transgender (LHBT) asielzoekers blijken niet altijd in staat om open te zijn over hun seksuele geaardheid. Regelmatig worden hierdoor (eerste) asielverzoeken afgewezen. Dat is een groeiende groep deelnemers waar De Regenboog LHBT-buddy’s mee te maken hebben.

LHBT-er zonder papieren

Waarom je seksuele geaardheid verborgen houden terwijl dit ervoor kan zorgen dat je een verblijfsvergunning kan krijgen, denk je misschien. Voor mensen uit een cultuur waar hun seksuele geaardheid onderdrukt werd, waar LHBT’er zijn kan leiden tot gevangenisstraffen of erger, voelt het ook in Nederland niet veilig om open hierover te zijn tegen autoriteiten. Dat de instructies, om te achterhalen of een asielzoeker werkelijk LHBT’er is, waarmee het IND werkt verouderd zijn helpt ook niet mee. De insteek van deze werkinstructies is erg Westers en er wordt onvoldoende rekening gehouden met de belevingswereld van degene die de vragen moet beantwoorden. Thema’s die behandeld worden zijn bijvoorbeeld het (zelf-) acceptatieproces en de coming out, processen die LHBT’ers uit collectieve samenleving helemaal niet hebben meegemaakt. De nieuwe werkinstructies, gericht op het bepalen van de authenticiteit van het verhaal, worden lang niet altijd door medewerkers gevolgd.

Onveiligheid

Het gebrek aan “pride” onder deze groep asielzoekers is maar één van de redenen dat ze wel wat ondersteuning kunnen gebruiken. Een ongedocumenteerde heeft vaak meerdere trauma’s opgelopen. Allereerst vanwege de aanleiding om te vluchten, de vlucht zelf en ook nog het niet erkend worden in Nederland. Hoewel ze hoopten om hier veiligheid te vinden, verkeren ze in een onzekere, onstabiele en regelmatig ook onveilige situatie.

Status of ongedocumenteerd

De problematiek bij ongedocumenteerde LHBT’ers is dan ook anders dan bij statushouders. Statushouders hebben asiel gekregen en gaan hier een toekomst opbouwen. Ongedocumenteerden zitten vaak niet eens in een traject om hier te kunnen blijven en het is soms nog maar de vraag of een tweede procedure opgestart kan worden. Hierdoor is er weinig toekomstperspectief. Ook hebben ze nergens recht op en geen cent te makken. Meestal zijn ze qua verblijf afhankelijk van bed-bad-brood voorzieningen. Een enkeling heeft met geluk ergens een plekje gevonden via ASKV of bij kennissen of bekenden.

Een Regenboog-buddy

De Regenboog heeft een aantal vrijwillige buddy’s die ongedocumenteerde LHTB-ers bezoeken. Als vrijwilliger is het met deze doelgroep belangrijk om goed te kunnen begrenzen, neigingen om bijvoorbeeld iemand in huis te nemen liggen op de loer. Tijdverdrijf, ondersteuning en er simpelweg zijn voor diegene is wat een buddy wel kan doen. En dat is heel belangrijk voor iemand op zo’n moment. Buddy’s wordt altijd uitgelegd waar deelnemers in het traject zitten en wat dat inhoudt zodat ze altijd goed geïnformeerd op pad gaan. Binnenkort komt er mogelijkerwijs ook nog een training om de vrijwilligers nog beter te kunnen ondersteunen. 

 

Ook een kwetsbare stadsgenoot ondersteunen?

Word Vrijwilliger!    hulp nodig?

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten