Anneke Boeke, vrijwilliger, maatje,

Sinds Anneke hem helpt, ziet Fariq weer een beetje licht

Als probleemoplosser van de stad traint De Regenboog Groep vrijwilligers die mensen kunnen bijstaan. Mensen bij wie de ‘jobstijdingen’ zich opstapelen, krijgen dankzij de dagelijkse inzet van vrijwilligers als Anneke weer ademruimte, een eerste –en oh zo belangrijke stap naar een menswaardig bestaan.  

Sinds 2017 is Anneke Boeke als vrijwilliger bij De Regenboog Groep actief. Ze trekt wekelijks op met Fariq* (48), een man die zijn leven lang wordt achtervolgd door pech. Sinds Anneke hem helpt, ziet hij weer een beetje licht. Anneke zelf vindt het heel normaal om iemand bij te staan.

Hoeveel pech kan een mens hebben in zijn leven? Als een tweede Job uit het  beroemde bijbelverhaal volgt in het leven Fariq de ene catastrofe de andere op. Hij raakte betrokken bij de Bijlmerramp, die hij  – anders dan zijn huisgenoot – ternauwernood overleefde. Zijn paspoort raakte zoek bij de vreemdelingdienst. Hij is uitgezet en kwam in de gevangenis terecht in Marokko. Inmiddels is hij lichamelijk een wrak als gevolg van een aantal mislukte operaties, die hij nota bene zelf moest betalen, omdat hij niet verzekerd was. Daardoor is hij flink in de schulden gekomen. “Dit alles heeft hem behoorlijk bitter gemaakt’, aldus Anneke Boeke, ‘dat vind ik heel begrijpelijk.”

Erkenning

Fariq was heel blij toen Anneke Boeke in het najaar van 2017 zijn maatje werd. Anneke: “Hij zei: jij komt als Nederlander vast veel verder dan ik bij de instanties. Dat dacht ik eerlijk gezegd ook. Nee dus, ook ik word niet teruggebeld als mij dat is beloofd en ook ik word regelmatig van het kastje naar de muur gestuurd.

Fariq is niet dom, maar wel zwak, zowel mentaal als lichamelijk, en kan zich niet lang concentreren. Ik ben mondig en geef me niet snel gewonnen. Als eerste heb ik zijn verhaal op schrift gezet, zodat Fariq dit niet telkens aan iedereen hoeft te vertellen. Het is nogal wat namelijk. Gelukkig kunnen we het goed samen vinden. En ik moet zeggen dat Fariq er al heel anders uitziet dan in het begin. Zijn ogen staan beter, hij heeft weer kleur op zijn wangen. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat hij zich  gesteund voelt. Daar gaat het natuurlijk om: als je zoveel pech hebt, wil je dat iemand anders je problemen erkent.”

Naaste

“Waarom ik dit werk doe? Ik ben niet christelijk, maar vind wel dat je je naaste moet liefhebben. Volgens mij is dat de strekking van elke religie. Zelf heb ik nooit honger gehad. Ik heb ook nooit hoeven vluchten en heb geen oorlog gekend. We zijn hier zo bevoorrecht. Dat realiseren we ons vaak veel te weinig. Nederland is zo’n ontstellend rijk land. Ik ben juist blij dat ik iets tastbaars kan doen voor een ander.”

Heb je een beetje vrije tijd en kan je ook iemand bijstaan die behoorlijk wat pech heeft gehad in het leven en daardoor vast zit? Kijk dan eens hier!

 Foto: Merlijn Michon, tekst: Nicolline van der Spek

* Fariq is niet zijn echte naam

Rectificatie: Dit verhaal komt uit Meeleven 2 die 8 op juni verscheen. Het artikel heeft daar als naam "MIJN GOD, WAT EEN JOB!". Anneke had moeite met deze kop: "Het probleem ermee is dat het accent op de moeite die het mij geeft is gelegd. Terwijl ik, als vrijwilliger, deze taak juist niet als een job zie en zeker niet als een (te) zware belasting. Anders zou ik het niet doen. Mijn insteek in dit interview was dat ik, als vrijwilliger, het zware leven van Fariq wilde benadrukken, dat ik wil steunen zoveel ik kan en wil." Waarvan acte.

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten