Uit de eenzaamheid: het verhaal van Klaas Boomsma

Klaas Boomsma (1974) is auteur, hoofdredacteur van het hardloopblad Losse Veter en schrijft columns voor menshealth.nl. Hij maakt deel uit van het team van de Amsterdamse sportschool Vondelgym, samen met onder meer zijn broer Arie BoomsmaHij schreef in zijn pakkende verhaal 'Boodschappen' voor uitdeeenzaamheid.nl hoe zijn leven er uit had kunnen zien als hij niet was gestopt met drank en drugs.

Het échte verhaal van Klaas, dus wat er uiteindelijk gebeurd is, is een verhaal wat dichterbij velen staat dan we toe zullen durven -of kunnen- geven. En het is een verhaal dat prachtige parallellen toont met De Regenboog Groep: voor alle mensen die uit de shit willen komen, alle ervaringsdeskundigen die hun verleden op een positieve manier inzetten, zoals 'onze' Jovanka, en voor alle vrijwilligers en medewerkers die hun stinkende best doen om mensen weer op de rails te krijgen.

Waarom wilde je meedoen aan Uit de Eenzaamheid

"Omdat ik me verwant voel met mensen die eenzaam zijn. Omdat ik het ondanks alle mensen om me heen ook ben geweest. Omdat ik geloof dat het zelfs voor mensen die graag alleen zijn, heel fijn is om te weten dat iemand ze ziet. Als ik een heel klein beetje kan helpen aan dat zien, doe ik dat graag. Met alle liefde."

Uit de eenzaamheid  KlaasBoomsma

Je hebt in dit verhaal grootste angst weten te verwoorden. Hoe was het om zo dicht bij deze angst te komen dat je er over kon schrijven?

"Dubbel. Als ik over zo’n leven nadenk of ik zie die man voor me in de rij bij de kassa, geeft me dat een droevig gevoel. Een klein beetje angstig ook wel, omdat ik weet dat ik zo zou kunnen eindigen als ik weer ga drinken of gebruiken. Aan de andere kant ben ik blij dat ik een andere weg heb gevonden en heb geleerd hoe extreem relaxed het is om een nuchter leven te leiden. Ik hoef niet terug naar de ellende."

Heb je het idee dat mensen geholpen kunnen zijn met jouw verhaal?

"Misschien. Misschien dat mensen die zelf niet verslaafd zijn door mijn verhaal zien dat verslaving niet zo’n ver-van-je-bedshow is. En hopelijk is er een verslaafde die door mijn verhaal inziet dat je niet alleen in het donker hoeft te blijven zitten, maar dat er heel veel mensen zijn die je snappen en willen helpen."

Is je boek Ren voor je leven ook zo bedoeld?

"Ja. En dan niet alleen met betrekking tot verslaving. Ik denk dat het erover gaat hoe je iets in je leven kunt veranderen en hoe dat echt geen hogere wiskunde is."

Terug naar toen: hoe zag je leven er uit voordat je wist dat je iets moest veranderen?

"Van een afstandje heel aardig. Ik had een leuke vriendin, samen met haar een heel aardig koophuis, een baan en sociaal leven. Maar achter die façade was het een stuk minder mooi. In het jaar voordat ik me liet opnemen in een verslavingskliniek was ik weer steeds meer gaan drinken en vooral ook meer coke gaan gebruiken. Een deel van dat drinken en gebruiken gebeurde in sociaal verband, maar meer en meer verschoof het naar stiekem. Totdat ik op een gegeven moment regelmatig op doordeweekse avonden en nachten zat te snuiven als mijn vriendin naar bed was. Ik had toen eigenlijk altijd coke bij me. Ook als er een begrafenis of huwelijk was."

Wat was de gebeurtenis die je wakker schudde?

"Het was een serie van gebeurtenissen. In de zomer en het najaar van 2011 liep het steeds vaker uit de klauwen. Nachten niet thuiskomen, rekeningen niet betalen, liegen, manipuleren, dronken in de gracht pleuren. In oktober werd ik gearresteerd omdat ik dronken achter het stuur zat. In een auto van mijn werkgever. Dat kwam natuurlijk uit. Mijn vriendin ging er langzaam aan onderdoor. Zij maakte het uit. Toen was een paar weken lang het hek helemaal van de dam. Maar het allerbelangrijkste was misschien wel dat mijn jongere broer Sytze zich die zomer had laten opnemen (we lijken erg op elkaar). Toen mijn baas - die over engelengeduld leek te beschikken - me vroeg wat ik aan mijn situatie wilde gaan doen, flapte ik er voor het eerst uit dat ik een drankprobleem had. Over de coke begon ik maar niet. Maar ik suggereerde dat ik misschien ook maar eens naar zo’n kliniek moest. Mijn baas en de personeelschef hebben er toen voor gezorgd dat ik drie maanden in behandeling kon en vervolgens weer mocht terugkeren naar mijn baan. Een wonder."

En dan moeten er dingen veranderen...

"Die maanden in de kliniek in Zuid Afrika hebben de verandering in gang gezet. Daar leerde ik over verslaving als ongeneeslijk ziekte en over de oplossing. Toen ik terug kwam in Amsterdam heb ik alles in mijn leven veranderd. Ik ging die eerste drie maanden dat ik terug was iedere dag naar een meeting van een van de 12 stappengenootschappen (AA/CA/NA)*, ging een keer in de week naar de nazorgbijeenkomst van de kliniek en ben fanatiek gaan sporten. Verder vermeed ik personen en situaties die ik als risicovol beoordeelde. Dat betekende dat ik heel wat verjaardagen, Ajaxwedstrijden, etentjes of vrijgezellenfeestjes oversloeg. Ik wist dat ik de eerste niet moest oppakken, omdat ik daarna niet meer kon -en kan- stoppen."

We weten van coke dat het vaak het oude leventje is, waardoor mensen terugvallen. Heb je veel in je dagelijks leven moeten veranderen?

"In de kliniek vertelde een van de counselors me dat ik maar één iets hoefde te veranderen, namelijk alles. Als je clean en nuchter wil blijven moet dat je prioriteit zijn. Alles wat je daarvoor plaatst, raak je kwijt. Het klinkt cru, maar dat geldt ook voor vrienden en familie. Als jij voelt dat je niet lekker in je vel zit, moet je dat verjaardagsfeestje laten schieten. Zelfs als die van je beste vriend is of van je moeder. Zeker in het eerste jaar."  

Zijn er dingen die je wel eens mist uit die 'rock 'n roll-tijd'? Was het eigenlijk wel rock 'n roll?

"Nee, eigenlijk niet. Dat komt omdat het aan het eind echt op was. Het was allang geen feestje meer voor me en ook al had ik het natuurlijk best wel gezellig, ik kon het niet in de hand houden. Als het een paar uur gezellig was, wilde ik een etmaal door. Dronk ik twee wijntjes, dan wilde ik vier flessen. Dronk ik twee biertjes, dan moest er coke komen, die gedachte liet me dan niet meer los. Had ik eenmaal een sleutelpunt coke in mijn neus gedouwd, dan moest het pakkie op. En rock ’n roll? Zoals Elvis, doodgaan op de plee? Jezelf door je hoofd schieten als Kurt Cobain? Of van het Hilton springen als Herman Brood? Eenzaam en donker, dat was het meer."

Het boek van Klaas Boomsma, Ren voor je leven, kan je online bestellen bij uitgeverij Prometheus

Benieuwd naar het verhaal dat Klaas schreef? Doneer en help het verhaal mee onthullen op UitdeEenzaamheid.nl

Wat kun jij doen?

Jouw hulp is nodig! Je kunt helpen door als vrijwilliger tijd te investeren in Amsterdammers met bijzondere verhalen. Of word donateur!

Vrijwilligerswerk in Amsterdam

Aardige Amsterdammer, de stad heeft je nodig! Meld je hier aan als vrijwilliger. 

Word donateur

Doneren, machtigen of nalaten? Klik hier of sms REGENBOOG naar 4333 (éénmalig 3,- euro)

Koop onze producten

Koop onze unieke producten in de online shop. Voor jezelf of als cadeau. Of sponsor ons, adopteer een schaap of doneer schone sokken.