Van werk -en dakloos naar baan en bed!

Emil Sadowski (38) sliep vier jaar lang op straat. Van vaste klant bij Blak Watra werd hij meewekrend bezoeker. Inmiddels heeft hij een huis en onlangs heeft De Regenboog Groep hem zelfs in dienst genomen. 

Hans Wijnands, directeur bij De Regenboog Groep, spreekt hem kort voor ons kwartaalblad Meeleven

H: “Hoe heb je ons indertijd gevonden?”
E: “Via een jongen die ook dakloos was. Hij vroeg me op straat om geld. Dat gaf ik hem. Daarna kwamen we in gesprek. Hij liet me de stad zien en vertelde over de Regenboog. Door hem kwam ik bij de inloophuizen De Kloof en Blaka Watra.”
H: “Vertel eens, hoe word je van een bezoeker een betaalde medewerker?”
E: “Ik zat buiten op de stoep te wachten tot Blaka Watra openging, toen een medewerker op me af kwam. Hij vroeg of ik achter de bar wilde werken. Als vrijwilliger. Daar hoefde ik geen seconde over na te denken, ik ben het meteen gaan doen. Zeven dagen per week stond ik in de keuken, een jaar lang. Ik sliep buiten, kwam ‘s morgens naar Blaka Watra en ging aan de slag. Op een gegeven moment hadden jullie moeite met het bemannen van de receptie. Jullie hebben me toen de kans gegeven om achter de receptie te staan. Vervolgens heb ik een contract gekregen, voor twee maanden.”
H: “En, dat is toch verlengd?”

E: “Ja, ik ben dolgelukkig!”
H: “Top gedaan, man. Vooral omdat je zelf zoveel hebt geïnvesteerd.”
E: “Dank u wel.”
H: “Je was vier jaar lang dakloos. Waar sliep je?”
E: “Ik sliep in een container in Amsterdam Noord. Met twee vrienden. Een stuk veiliger dan in je eentje buiten slapen.”
H: “En hoe kwam je toen rond?”
E: “Ik had niet veel nodig. Ik had geen huis, dus hoefde ik ook geen huur te betalen. Ik overleefde door elke dag bij Blaka Watra vrijwilligerswerk te doen in de keuken. Ik bleef er tot sluitingstijd, kreeg er eten en ik kon er douchen.”

-Tekst gaat door onder de foto- 


H: “Ben je blij met je huidige situatie?”
E: “Zeker. Ik heb een woning gevonden, ik ga blij naar mijn werk. En ik doe cursussen, BHV, agressietraining. So far, so good.”
H: “Slapen je vrienden nog altijd in een container?”
E: “Ja.”
H: “Zijn ze niet jaloers?”
E: “Niet echt. Ze zijn blij voor me. Misschien inspireer ik ze wel. Ik wil graag een rolmodel zijn.”
H: “Wat is jouw belangrijkste tip aan mensen die ook dakloos zijn. Ik bedoel, jij bent ver gekomen.”
E: “Blijf weg van de rotzooi. Zelf drink ik geen druppel. [lacht] en dat voor een Pool. Mijn vader was alcoholist; ik heb genoeg gezien. Wees actief. Ga niet de hele dag alleen maar een beetje op je telefoon zitten. Pak dingen op – en misschien wel het belangrijkste – geloof in jezelf.”

Tekst Nicolline van der Spek | Fotografie Merlijn Michon

Wij maken Amsterdam socialer, help je mee?

Aanmelden als vrijwilliger

 

Doneren, machtigen of iets nalaten